رنگ سياه داشتند ، و اين مهمان ناخوانده « ناوگان سياه » نام گرفت . ورود آنها هراس و آشفتگى گسترده پديد آورد . ماتيو نامه‌اى از فيلمور M . Filmore رئيس‌جمهور ممالك متّحده متضمّن درخواست گشودن مناسبات بازرگانى تسليم كرد و روانهء اوكيناوا شد . در فوريهء 1854 م . كه اين ناوگان به خليج ادو بازگشت ، حكومت باكوفو Bakufu ، نظام سپهسالارى ژاپن ، چاره‌اى جز اين نديد كه پيمانى با ممالك متّحده امضا كند و بندر شيمودا Shimoda نزديك ادو و بندر هاكوداته Hakodate در هوكايدو Hokkaido جزيرهء شمالى ژاپن را به روى سفاين امريكايى بگشايد . نيز اجازه داده شد كه امريكا در بندر شيمودا كنسول مقيم داشته باشد . طىّ دو سال ، حكومت باكوفو ناچار شد پيمان‌هايى مشابه با انگليس و روسيه و هلند امضا كند . فرمانرواى ژاپن از صنعت پيشرفتهء غرب و كاربرد نظامى آن به هراس افتاده بود . ناآرامى در ژاپن روزافزون و فشار خارجى هم پيگير بود . كنسول امريكا در شيمودا اكنون فشار مىآورد كه حكومت ژاپن يك پيمان بازرگانى امضا كند . دولت‌هاى غربى مىخواستند در ژاپن حقوق تجارى مشابه آن‌چه كه در چين داشتند و از آن ميان امتياز برون‌مرزى ( كاپيتولاسيون ) براى اتباع خود به دست آورند . رهبر تازهء سياسى باكوفو ، به نام « يى نائوسوكه » Ii Naosuke ، بىتوجه به منع امپراتور و اعتراض مخالفان ، دستور امضاى پيمان تجارى با امريكا را داد ( 29 ژوئيه 1858 م . ) . طّى چند ماه و در همان سال ، بنابر اصل « دول كاملة الوداد » پيمان‌هاى مشابه با چهار دولت ديگر ( روسيه ، هلند ، انگليس و فرانسه ) امضا شد ، و بيش از دو قرن انزواى ژاپن به پايان آمد . نائوسوكه با مسائل دشوار روبه‌رو بود و دشمنى بسيارى از اميران ولايات را نيز برانگيخته بود . او در سال 1860 م . در سوءقصدى كشته شد . گروه ضد باكوفو ، به رهبرى ميهن‌پرستان « چوؤشئو » Choshu ( ايالت « ياماگوچى » Yamaguchi كنونى ) سرسختانه مىخواست كه بيگانگان را از كشور برانند و قدرت حكومت را به امپراتور بازدهند . در ميانهء كشاكش‌ها ، رويدادى حومهء يوكوهاما به بحران افزود . يك سامورايى همراه امير ايالت ساتسوما در راه سفر ، يك مرد انگليسى را كه احترام بايسته به موكب امير نگذاشته بود به شمشير دريد . سفير انگليس خواستار غرامت و تحويل قاتل شد ، و بريتانيا به رسم معمول ناوگان خود را به خليج ادو آورد . اما امير ساتسوما تسليم را نپذيرفت و آمادهء جنگ شد . قدرت توپخانهء دريايى انگليس خيلى بيشتر بود ، و در نتيجهء بمباران سنگين بخشى از شهر كاگوشيما Kagoshima در آتش سوخت ، اما رزمندگان سامورايى دليرانه جنگيدند و فرمانده انگليسى كشته شد . با اين پيشامد جناح ضد باكوفو كه در بيرون راندن بيگانگان پافشارى